DutchHamilton
Onofficiële vertaling van Hamilton geschreven door Lin-Manuel Miranda vertaald door @DutchHamilton

41. IT'S QUIET UPTOWN 

ANGELICA]
Dat moment dat je geen woord meer hoort
En de pijn over je heen komt als een golf
Je houd je kind vast, laat ‘m niet gaan
Je denkt niet aan het onverdraagelijke
Dat moment wanneer de zee je grijpt
Duik je dieper in de duisternis

ENSEMBLE
De Hamiltons trekken weg
En leren leven met t’ onverdraaglijke

HAMILTON
In de tuin houd ik mij bezig
Ik loop maar weet niet waar heen
Het is stil waar ik woon
Zo’n stilte had ik nooit  om me heen
Ga naar de dienst nu in de kerk op Zondag
Een kruis aan de deur van ons huis
En ik bid
Nee bidden deed ik nooit eerder thuis

VROUWEN
Zie hem lopen op de straat
Helemaal alleen
Niemand om hem heen
Heb meelij

HAMILTON
Philip, o ik mis je mijn zoon
‘t is stil waar ik woon

WOMEN
Ja hij worstelt met het onverdraagelijke

MANNEN
Z’n haar is nu grijs. Zijn blik zo koud als ijs
Men zegt dat hij de stad. op en neer loopt

HAMILTON
Dat is waarvoor ik, nu dus leef

ENSEMBLE
‘t is onverdraaglijk


HAMILTON
Kijk naar waar we staan nu
Denk hoe het begon ooit
'K weet best dat ik het fout deed Eliza
Maar luister toch. Ja dat is  genoeg.
Kon ik hem maar weer zien
Als ik kon sterven in zijn plaats
Zou hij lachend naast je staan
Je pakt zijn hand,                    en dat is dan genoeg

De toekomst lijkt nu zwart
De zon die lijkt verdreven
De pijn moet jij mee leven net als ik
En dat kost tijd
Maar ik ben niet bang
Ik weet wie mijn vrouw is
Laat mij hier naast jou blijven staan
Ja dat is genoeg

ENSEMBLE
Zie hem lopen daar op straat, ‘t gaat maar o zo zwaar
praat hij steeds met haar,
heb meelij


HAMILTON

Eliza,zeg mij komt het ooit weer? De stilte daalt neer

ENSEMBLE
Hij verwerkt zo dus het onverdraaglijke
Zie hem lopen avond valt, stilte die schalt
eenzaam door de stad in het duister

HAMILTON
Kijk toch rond, kijk toch rond, Eliza

ENSEMBLE
Ze verwerken zo het onverdraaglijke

ANGELICA

Dat moment dat je geen woord meer hoort
God’s genade, alles overspoelt
We accepteren dan ons lot en leven door
We accepteren dan het onverdraaglijke

Zie ze staan daar in de tuinen
Alexander aan Eliza’s zij
Zij neemt zijn hand

ELIZA
De stilte daalt neer

ENSEMBLE
Vergeving. is dat nog mogelijk
Vergeving. ‘is dat nog mo-gelijk?
Zie hem lopen in de straat. Gaat nu aan haar zij
praat nu aan haar zij’
heb meelij
Zij gaan samen door het onverdraaglijke